Informacje Ogólne

Opis produktu

Mostki termiczne powstają w miejscu nieszczelności, nieciągłości lub zmiany grubości izolacji termicznej przegrody zewnętrznej otaczającej przestrzeń nieogrzewaną, tzw. „zimną”. W miejscach tych dochodzi do obniżenia temperatury na wewnętrznej powierzchni przegród (wymaga się, aby była ona większa niż wartość dopuszczalna określona w odpowiednich przepisach prawa oraz polskich normach). W przeciwnym przypadku istnieje duże ryzyko wystąpienia pleśni i rozwoju grzybów. Gdy temperatura powierzchni jest niższa od punktu rosy powietrza w jego otoczeniu, występuje kondensacja pary wodnej. Punktowi rosy odpowiada wartość temperatury, w której powietrze zawierające określoną ilość pary wodnej osiąga stan pełnego nasycenia (wilgotność względna – 100%). Warto pamiętać, że w przypadku materiałów budowlanych o budowie kapilarno-porowatej (np. gips, cegła) istnieje możliwość kondensacji pary wodnej już przy wilgotności względnej powietrza równej 80%. Punkt rosy w pomieszczeniu o temperaturze powietrza równej 20°C oraz wilgotności względnej 50%,wynosi około 9,5°C. W rozpatrywanym przypadku, minimalna dopuszczalna temperatura powierzchni przegrody, dająca możliwość rozwoju zagrzybienia wyniesie około 12,5°C.

Punktem wyjątkowo newralgicznym, przysparzającym inwestorom wielu kłopotów, jest połączenie stropu z balkonem. W jednym elemencie musimy pogodzić wymagania konstrukcyjne, estetyczne oraz wysokie wymogi dotyczące izolacji termicznej.

Dziś obiekty projektuje się jako energooszczędne, a więc wybudowane przy użyciu takich rozwiązań i materiałów, które ograniczają do minimum straty energii podczas eksploatacji. Niestety, z domem jest jak z łańcuchem - jego zapotrzebowanie energetyczne, odzwierciedlone w rachunkach za ogrzewanie, zależy od najsłabszego ogniwa. Te miejsca, to występujące w strukturze budynku punkty węzłowe (mostki termiczne). Poza zwiększoną wymianą energii często charakteryzują się również zwiększoną, w odniesieniu do przegród pełnych, przepuszczalnością powietrza. Niekontrolowana infiltracja strumienia zimnego powietrza do wnętrza może znacząco wpłynąć na bilans potrzeb cieplnych budynku. 

 

Budowa łączników zbrojeniowych 

Budowa łączników zbrojeniowych KP/KPE pozwala na swobodę projektowania geometrii balkonu, zapewniając jednocześnie wymaganą nośność i sztywność konstrukcji (minimalizacja ugięć). Szkielet nośny łączników złożony jest z elementów przenoszących siły ściskające (stalowe lub betonowe łożyska), ścinające (płytki lub pręty) oraz prętów rozciąganych. Przestrzenie pomiędzy nimi wypełnione są materiałem izolacyjnym – styropianem lub wełną mineralną o niskim współczynniku λ. Dodatkowo, pręty łącznika wpływają na znaczną redukcję naprężeń termiczno-skurczowych w płycie balkonu. Takie rozwiązanie pozwala na zredukowanie mostków termicznych do minimum, ciepło z pomieszczenia pozostaje wewnątrz i nie przedostaje się w głąb płyty balkonowej.
Standardowo łączniki izolacyjne produkuje się o długości 1 m oraz w modułach 20 cm i 30 cm, pozwalając na niemal pełną swobodę projektowania. 

Łącznik zbrojeniowy KP,KPE
Aprobata techniczna ITB AT-15-9007/2013
Element: Materiał:
- pręty zbrojeniowe główne (rozciągane)
Stal nierdzewna (ferrytyczno-austenityczna typu Duplex) lub stal zwykła węglowa ocynkowana ogniowo

- materiał izolacyjny
tyropian o współczynniku przewodzenia ciepła  λ≤0,036 lub wełna mineralna
o współczynniku λ≤0,040. Szerokość standardowa izolacji - 80mm, opcjonalne: 60, 100 lub 120 mm.

- łożyska ściskane
Stal nierdzewna ferrytyczno-austenityczna typu Duplex (dla stropu grubości 14 lub 16 cm), betonowe (dla stropów o grubości powyżej 18 cm)


- elementy przenoszące siły ścinające
Stal nierdzewna (ferrytyczno-austenityczna typu Duplex)

 

Detale konstrukcyjne - błędy projektowe i wykonawcze

Budowa łączników zbrojeniowych KP/KPE pozwala na swobodę projektowania geometrii balkonu, zapewniając jednocześnie wymaganą nośność i sztywność konstrukcji (minimalizacja ugięć). Szkielet nośny łączników złożony jest z elementów przenoszących siły ściskające (stalowe lub betonowe łożyska), ścinające (płytki lub pręty) oraz prętów rozciąganych. Przestrzenie pomiędzy nimi wypełnione są materiałem izolacyjnym – styropianem lub wełną mineralną o niskim współczynniku λ. Dodatkowo, pręty łącznika wpływają na znaczną redukcję naprężeń termiczno-skurczowych w płycie balkonu. Takie rozwiązanie pozwala na zredukowanie mostków termicznych do minimum, ciepło z pomieszczenia pozostaje wewnątrz i nie przedostaje się w głąb płyty balkonowej.
Standardowo łączniki izolacyjne produkuje się o długości 1 m oraz w modułach 20 cm i 30 cm, pozwalając na niemal pełną swobodę projektowania. 

Przegląd najpopularniejszych rozwiązań

Analizy termowizyjne budynków wykazały, że przy szerokim balkonie straty ciepła w wyniku odprowadzenia go przez źle ocieplony element są porównywalne ze stratami ciepła przez kilkanaście metrów kwadratowych nieocieplonej ściany zewnętrznej budynku. Zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania pomieszczeń może więc wzrosnąć nawet o 20%. Powyższe rozwiązanie, przy dzisiejszych kosztach ogrzewania, jest nie do przyjęcia. Aby oddzielić termicznie płytę balkonu od płyty stropu międzypiętrowego stosuje się różne metody.

1. Płyta żelbetowa balkonu – balkon bez izolacji
Najbardziej popularnym rozwiązaniem konstrukcyjnym w Polsce jest wspornikowa płyta żelbetowa balkonu stanowiąca przedłużenie stropu. Jak pokazują badania termowizyjne, na skutek przerwania ciągłości izolacji, element będzie stanowił duży mostek termiczny, przez który bardzo szybko ucieka ciepło z budynku. Występuje zjawisko geometrycznego mostka cieplnego (płyta balkonowa stanowi tzw. żebro chłodzące) oraz materiałowego mostka cieplnego (wysoka przewodność cieplna żelbetu). Takie rozwiązanie może prowadzić do wykraplania się pary wodnej nad i pod stropem, co w skrajnych przypadkach może prowadzić do pojawienia się pleśni oraz rozwoju niebezpiecznych dla zdrowia grzybów.
2. Płyta balkonu obłożona materiałem izolacyjnym z każdej strony
W naszym kraju dość popularnym sposobem zmniejszenia wpływu mostka termicznego jest obłożenie balkonu ze wszystkich stron materiałem izolacyjnym. Odpowiednie dobranie grubości elementu konstrukcyjnego i warstwy izolacji termicznej może zmniejszyć wpływ mostka termicznego. Jednak takie rozwiązanie nie zapewnia ochrony w momencie wystąpienia długotrwałych niskich temperatur zewnętrznych oraz znacząco zwiększa grubość płyty balkonu. 
3. Zachowanie ciągłości izolacji – zastosowanie łączników zbrojeniowych KP/KPE
Jednym z najskuteczniejszych metod eliminacji mostków termicznych na połączeniu balkonu ze stropem są specjalne łączniki zbrojeniowe KP/KPE. Służą one do przerwania ścieżki strumienia cieplnego w  elemencie konstrukcyjnym (najczęściej balkonie) poprzez zachowanie ciągłości izolacji termicznej przy jednoczesnym utrzymaniu ciągłości konstrukcji i przeniesieniu wymaganych sił przekrojowych.  Szeroki wybór produktów pozwala na stosowanie łączników w większości rozwiązań konstrukcyjnych oraz  dla różnych schematów statycznych zarówno balkonów, jak i  innych elementów (np. attyki, loggie, gzymsy).


Pozostałe zalety. Trwałość

W zależności od typu łącznika, pręty zbrojeniowe wykonane są ze stali nierdzewnej ferrytyczno-austenitycznej typu Duplex lub stali zwykłej, węglowej ocynkowanej ogniowo. Zastosowana stal nierdzewna, skupia najlepsze właściwości chromowej stali ferrytycznej i chromowo-niklowej stali auste­nitycznej. Charakteryzuje się wysokimi właściwościami me­chanicznymi: granicą plastyczności, wytrzymałością na roz­ciąganie i ciągliwością oraz odpornością na korozję ogólną, wżerową i naprężeniową.
Powłoka cynkowa, natomiast, nanoszona jest zgodnie z wymaganiami PN-EN ISO 14713 „Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych i żeliwnych. Powłoki cynkowe i aluminiowe. Wytyczne”. Okres trwałości zastosowanej powłoki to nawet 120 lat. Spełnione są więc wszystkie wymagania dotyczące okresu użytkowalności konstrukcji zawarte w PN-EN 1990: „Eurokod. Podstawy projektowania konstrukcji”.
Proponowane przez nas rozwiązanie, pozwala na skuteczne i trwałe zabezpieczenie prętów zbrojeniowych przed korozją przez dziesięciolecia.
Należy podkreślić jednak, że łącznik jest elementem obustronnie chronionym przez płyty żelbetowe, warstwy wykończeniowe oraz izolację.
W układzie tym, w zasadzie, nie występują miejsca przez które mogłaby przeniknąć wilgoć do prętów zbrojeniowych.
Wykorzystanie jednorodnych właściwości prętów ze stali nierdzewnej oraz cynkowanych ogniowo pozwala na uniknięcie zgrzewania i łączenia dwóch rodzajów materiału (przypadek kiedy, pręty ze stali zbrojeniowej łączone są z prętami ze stali nierdzewnej). Nie występuje więc zwiększone ryzyko wystąpienia korozji w tym obszarze. Jednolity gatunek stali zbrojeniowej na całej długości prętów gwarantuje takie same właściwości wytrzymałościowe w obydwu łączonych elementach. Unika się więc dodatkowych naprężeń, które mogą prowadzić do odkształceń wsporników w kierunku pionowym.

 

Zbrojenie dodatkowe (dokładane na budowie)

Pręty łącznika zbrojeniowego KP/KPE muszą być połączone drutem wiązałkowym ze zbrojeniem stropu oraz balkonu. Zaleca się, aby płyty dodatkowo dozbroić poprzez dołożenie:
- zbrojenia zamykającego (strzemiona U-kształtne na krawędziach płyt balkonu i stropu - 8),
- poziome poprzeczne zbrojenie  krawędziowe (pręty proste - 10).
Szczegółowe wytyczne dotyczące ilości i rodzaju zbrojenia dokładanego na budowie znajdują się w zakładce produkty

Odporność ogniowa

W szczególnych przypadkach, przepisy prawa narzucają podwyższenie wymagań dotyczących klasy odporności ogniowej elementów konstrukcyjnych. Ma to miejsce, kiedy projektowany balkon jest np. drogą ewakuacyjną. Stojąc przed koniecznością stałego rozwoju oraz zapewnienia optymalnych rozwiązań dostosowanych do większości przypadków projektowych, firma Forbuild przeprowadziła badania stwierdzające klasę odporności ogniowej R120 dla części swoich produktów.
W przypadkach wspomnianych powyżej, projektuje się element ze zintegrowanymi wkładkami ognioochronnymi. Ich zastosowanie gwarantuje spełnienie wymogów klasy odporności ogniowej bez konieczności stosowania dodatkowych zabezpieczeń.

Warunki montażowe dla łączników KP

ściana jednowarstwowa ściana dwuwarstwowa ściana trójwarstwowa

 

Przegląd produktów

Łącznik KP-100 stosowany w miejscu połączenia wspornikowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie momentów zginających MRd (-) i sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej.
Łącznik KPE-100 stosowany w narożu, w miejscu połączenia wspornikowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie momentów zginających MRd (-) i sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej. 
   
Łącznik KP-200 stosowany w miejscu połączenia ciągłego płyty stropowej - przenoszenie momentów zginających MRd (±)  i sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej. Łącznik KP-300 stosowany w miejscu połączenia wspornikowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie momentów zginających MRd (-) i sił ścinających VRd (±). Pręty rozciągane ze stali zwykłej, węglowej ocynkowanej ogniowo.
   
Łącznik KPE-300 stosowany w narożu, w miejscu połączenia wspornikowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie momentów zginających MRd (-) i sił ścinających VRd (±). Pręty rozciągane ze stali zwykłej, węglowej ocynkowanej ogniowo. Łącznik KP-400 stosowany w miejscu połączenia ciągłego płyty stropowej - przenoszenie momentów zginających MRd (±) i sił ścinających VRd (±). Pręty rozciągane ze stali zwykłej, węglowej ocynkowanej ogniowo.
   
Łącznik KP-500 stosowany w miejscu połączenia przegubowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej. Łącznik KP-600 stosowany w miejscu połączenia przegubowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie sił ścinających VRd (+). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej.
   
Łącznik KP-700 stosowany w miejscu połączenia wspornikowego attyk, gzymsów i krótkich wsporników z płytą stropową (dachową) – przenoszenie momentów zginających MRd (±) i sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej. Łącznik KP-800 stosowany w miejscu połączenia przegubowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej.
   
Łącznik KP-900 stosowany w miejscu połączenia wspornikowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej. Łącznik KP-1000 stosowany w miejscu połączenia wspornikowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie momentów zginających MRd (±) i sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej.
   
Łącznik KP-1100 stosowany w miejscu połączenia wspornikowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie momentów zginających MRd (-) i sił ścinających VRd (+). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej. Łącznik KP-1200 stosowany w miejscu połączenia ciągłego płyty balkonowej z płytą stropową - przenoszenie momentów zginających MRd (±) i sił ścinających VRd (±). Pręty zbrojeniowe ze stali nierdzewnej.
   
Łącznik KP-1300 stosowany w miejscu połączenia wspornikowego płyty balkonowej z płytą stropową – przenoszenie momentów zginających MRd (-) i sił ścinających VRd (+). Pręty rozciągane ze stali zwykłej, węglowej ocynkowanej ogniowo. Łącznik KP-1400 stosowany w miejscu połączenia ciągłego płyty balkonowej z płytą stropową - przenoszenie momentów zginających MRd (±) i sił ścinających VRd (±). Pręty rozciągane ze stali zwykłej, węglowej ocynkowanej ogniowo.