Informacje Ogólne

 

Opis produktu

Taśmy uszczelniające stosuje się wszędzie tam, gdzie struktura betonu ma przerwaną ciągłość (przerwy robocze) lub tam, gdzie występują przerwy dylatacyjne. 

Wyboru odpowiedniej taśmy dokonuje się uwzględniając:           

 

  •   rodzaj uszczelnianego połączenia (przerwy dylatacyjne, technologiczne/robocze),
  •   wartość ciśnienia wywieranego przez wodę na taśmę uszczelniającą (woda powierzchniowa, gruntowa, ciecz technologiczna w zbiorniku),
  •   agresywność substancji rozpuszczonych w wodzie,
  •   szerokość szczeliny dylatacyjnej,
  •   oczekiwany zakres przemieszczeń (dla taśm dylatacyjnych).

 

Odpowiednio dobrana i zabetonowana taśma uszczelniająca stanowi skuteczną barierę dla napierającej wody. Droga jaką musi pokonać woda, aby ominąć zabetonowane ramiona taśmy jest, dzięki temu zabiegowi znacząco wydłużona. Uzyskany „efekt labiryntu” wymusza spadek ciśnienia wody, powodując zanik jej naporu i powstrzymanie dalszej penetracji na styku taśma-beton.

 


 

BUDOWA, PODZIAŁ I PODSTAWOWE ZASADY DOBORU TAŚM USZCZELNIAJĄCYCH

Budowa taśm uszczelniających

 

 

 

 

a - szerokość taśmy uszczelniającej
b - szerokość części kompensacyjnej
c - grubość taśmy uszczelniającej w części kompensacyjnej
f - wysokość kotwy uszczelniającej/żebra uszczelniającego
k - szerokość profilu kompensacyjnego

 

Podział i podstawowe zasady doboru

TAŚMY ZEWNĘTRZNE

Taśma uszczelniająca do przerw dylatacyjnych zewnętrzna Taśma uszczelniająca do przerw roboczych zewnętrzna

Taśma uszczelniająca do przerw dylatacyjnych zewnętrzna kątowa Taśma uszczelniająca do przerw roboczych zewnętrzna kątowa

Zasady doboru taśm uszczelniających zewnętrznych

a)  Zewnętrzne taśmy uszczelniające, aby stanowiły skuteczną barierę dla wody będącej pod ciśnieniem hydrostatycznym, muszą spełnić minimalne wymogi dotyczące szerokości oraz ilości i wysokości kotew uszczelniających:

  •  szerokość taśmy a = 240mm oraz 4 kotwy o wysokości min. 30mm, 
  •  szerokość taśmy a = 320mm oraz 6 kotew o wysokości min. 20mm.

 

b)  Woda pod ciśnieniem powinna być skierowana na zewnętrzną część taśmy (powierzchnia płaska taśmy, bez żebrowanych kotew). Montaż taśmy zewnętrznej od góry elementu spowoduje trudności w układaniu i zagęszczeniu mieszanki betonowej w okolicach kotew taśmy. Tak zastosowana taśma zewnętrzna nie będzie stanowiła skutecznej bariery przeciwwodnej ani dla szczeliny dylatacyjnej, ani dla przerwy roboczej.


c)  Dla zewnętrznych taśm wykonanych z Nitriflex i Besaflex o grubościach w części kompensacyjnej (c) większych niż przedstawione w tabelach dotyczących taśm Nitriflex typ D i Besaflex typ D, dla analogicznych szerokości można zwiększyć dopuszczalne ciśnienie wody o 10% przypadające na każdy dodatkowy 1mm grubości taśmy.

Wartość ciśnienia wywieranego przez wodę na taśmy uszczelniające do przerw roboczych (woda powierzchniowa, gruntowa, ciecz technologiczna w zbiorniku) nie powinna przekraczać 0,35 MPa (wartość określona ze współczynnikiem bezpieczeństwa równym 2,0). Tak wysoka szczelność taśm do przerw roboczych, pozwala na ich zastosowanie niemal w każdych warunkach.


TAŚMY WEWNĘTRZNE

Taśmy wewnętrzne stosuje się zarówno w poziomych jak i pionowych elementach konstrukcyjnych (np. płytach i ścianach fundamentowych). Na skuteczność systemu wpływ ma kształt oraz długość ramion taśmy. Najważniejszymi kryteriami doboru taśm wewnętrznych jest uwzględnienie występujących warunków wodnych oraz dostosowanie jej maksymalnej szerokości do grubości elementu budowlanego. Taśmy uszczelniające wewnętrzne powinny być układane możliwie blisko osi uszczelniającego elementu. 

Taśma uszczelniająca do przerw dylatacyjnych wewnętrzna Taśma uszczelniająca do przerw roboczych wewnętrzna
Taśma uszczelniająca do przerw dylatacyjnych wewnętrzna                         Taśma uszczelniająca do przerw roboczych wewnętrzna


Zasady doboru taśm uszczelniających zewnętrznych

a)  Szerokość taśm wewnętrznych (a) nie może przekraczać grubości elementu żelbetowego (h).
Zbyt wąska taśma może nie zapewnić zakładanej wodoszczelności przegrody. Zbyt szeroka taśma, natomiast, może spowodować rozwarstwienie elementu betonowego. Betonowa warstwa przykrywająca taśmę musi być równa (lub większa) do jednostronnego wysięgu ramienia taśmy (g). 

Uwaga:
Taśmy wewnętrzne o szerokości 320 mm (zarówno dylatacyjne typu D, jak i do przerw roboczych typu A), dopuszcza się do wbudowania w elementy o grubości 300 mm.

b)  Jeżeli nie jest możliwe spełnienie warunków wymienionych w pkt a) , należy wykonać miejscowe zwiększenie grubości elementu, tzw. żebro. 
W elementach o mniejszych grubościach oraz tam, gdzie nie ma możliwości miejscowego zwiększenia grubości elementu, należy zastosować taśmę zewnętrzną.

c)  Kształt zbrojenia oraz położenie taśm uszczelniających wewnętrznych w płytach fundamentowych oraz płytach stropowych powinien umożliwiać zamocowanie ramion taśmy wygiętych ku górze pod kątem ok. 10-15º. Taki sposób montażu pozwoli na wyeliminowanie pustek powietrznych mogących powstać podczas betonowania od dołu taśmy.

Do szczelin dylatacyjnych należy stosować taśmy z kanałem kompensacyjnym, który dzięki swojej geometrii oraz elastycznemu materiałowi, umożliwia przeniesienie zakładanych ruchów pomiędzy elementami konstrukcji. Należy zadbać, aby kanał kompensacyjny (oś podłużna taśmy) znajdował się dokładnie w miejscu projektowanej dylatacji. 
Wartość ciśnienia wywieranego przez wodę na taśmy uszczelniające do przerw roboczych (woda powierzchniowa, gruntowa, ciecz technologiczna w zbiorniku) nie powinna przekraczać 0,35 MPa (wartość określona ze współczynnikiem bezpieczeństwa równym 2,0). Tak wysoka szczelność taśm do przerw roboczych, pozwala na ich zastosowanie niemal w każdych warunkach.


TAŚMY ZAMYKAJĄCE

Stosowane są jako uszczelnienie przerw dylatacyjnych na płytach fundamentowych/stropowych oraz na ścianach. Służą zwykle jako dopełnienie systemu ochrony szczelin dylatacyjnych zabezpieczonych uprzednio taśmami zewnętrznymi lub wewnętrznymi. Na ich skuteczność wpływ ma długość ramion oraz ilość i wysokość żebrowanych kotew.
W przeciwieństwie do taśm zewnętrznych, montaż odbywa się od góry elementu. Działająca ciecz/woda powinna być skierowana na widoczną zewnętrzną, płaską powierzchnię taśmy.

Taśma uszczelniająca do przerw dylatacyjnych zamykająca

Zasady doboru taśm uszczelniających zamykających

a) Taśmy zamykające z dwoma kotwami uszczelniającymi używane są do zamykania przerw, które narażone są na działanie wody nie będącej pod ciśnieniem hydrostatycznym, np. wody opadowej.
b)  Taśmy z minimum czterema kotwami uszczelniającymi zabezpieczają szczelinę dylatacyjną przed cieczą/wodą będącą pod ciśnieniem hydrostatycznym min. 3 m słupa wody. 

TAŚMY MASKUJĄCE / WCISKANE

Taśmy maskujące (wciskane) stosowane są do zamknięcia pionowych szczelin dylatacyjnych – zwykle wewnątrz pomieszczeń lub na elewacjach budynków.  Wraz z taśmami zewnętrznymi lub wewnętrznymi, mogą stanowić pełny system uszczelnienia konstrukcji. 
Taśmy maskujące nie stanowią samodzielnego uszczelnienia przerw dylatacyjnych, pełnią jedynie funkcje zabezpieczająco-maskującą szczeliny.

Taśma uszczelniająca do przerw dylatacyjnych wciskana


TAŚMY DO MONTAŻU MECHANICZNEGO

Taśmy uszczelniające do montażu mechanicznego stosuje się tam, gdzie obydwa elementy lub jeden z nich został wykonany wcześniej. Do istniejącego elementu (betonowego lub stalowego) taśma mocowana jest za pomocą konstrukcji dociskowej. Dobór odpowiedniego typu taśmy, szerokości i grubości płaskowników dociskowych, rodzaju kotew mocujących oraz pozostałych elementów systemu powinien być poprzedzony wnikliwą analizą projektową. 


WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE SKŁADOWANIA I TRANSPORTU

Składowanie

Taśmy należy magazynować w oryginalnych opakowaniach na paletach, na stabilnym podłożu. Taśmy termoplastyczne powinny być składowane w magazynie, a na jeden dzień przed montażem i zgrzewaniem przeniesione do ogrzewanego pomieszczenia. Taśmy należy chronić przed bezpośrednim działaniem słońca.

 

Transport

Taśmy należy przewozić na paletach, w sposób chroniący je przed szkodliwymi czynnikami atmosferycznymi oraz zabezpieczający przed uszkodzeniami mechanicznymi.  Ewentualne odkształcenia taśm termoplastycznych powstałe w trakcie transportu lub magazynowania, usuwa się poprzez rozłożenie taśmy na równym podłożu i obróbkę cieplną.