Informacje Ogólne

WSTĘP

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) określa, że 52% światowej populacji aż jedną trzecią dorosłego życia przebywa w pracy, aktywnie uczestnicząc w wytwarzaniu dóbr dla potrzeb ogółu społeczeństwa. Wykonywaniu pracy towarzyszą z reguły niebezpieczne, szkodliwe i uciążliwe czynniki. Obowiązkiem pracodawcy jest podejmowanie działań (zwłaszcza technicznych i organizacyjnych) likwidujących lub co najmniej ograniczających powodowane przez te czynniki zagrożenia zawodowe. 

Na podstawie danych z kart wypadków przy pracy zebranych przez GUS w  w I półroczu 2015 roku wydarzyło się w budownictwie 1038 wypadków, zaś w całym  roku 2014 6265 wypadków.  W tym samym okresie spadła również liczba wypadków śmiertelnych. W I półroczu 2015 roku odnotowano 13 wypadków śmiertelnych, zaś w całym 2014 roku było ich 55. Poprawie też uległa statystyka wypadków ciężkich, w 2014 roku odnotowano 74 osób poszkodowanych, natomiast w I półroczu 2014 roku 22.  

Natomiast wg PIP statystyka poszkodowanych na terenie budowy przy upadkach z wysokości wskazuje, iż w 2014 roku doszło do 240 wypadków; w tym 30 śmiertelnych i 80 ciężkich, zaś w I półroczu 2015 roku doszło do 65 wypadków; w tym 10 śmiertelnych i 22 ciężkich. Fakt ten świadczy, że firmy budowlane nauczone wnioskami z poprzednich lat coraz częściej stosują się do wymogów bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym sięgają po nowoczesne i systemowe zabezpieczenia chroniące personel przed upadkiem z wysokości. To właśnie dzięki takim systemom jak SECUAMX®, tragiczne statystyki ulegają stopniowej poprawie. Dlatego podczas różnego rodzaju robót budowlanych, bardzo często wykonywanych na wysokościach, muszą być zachowane wyjątkowe środki ostrożności z uwagi na duży stopień zagrożenia zdrowia i życia pracowników.

 Do najczęstszych przyczyn wypadków należały:

  •  brak nadzoru, 
  •  tolerowanie odstępstw od przepisów bhp,
  •  niewłaściwe instrukcje, 
  •  brak szkoleń, 
  •  dopuszczanie pracowników do pracy 
  • z przeciwwskazaniami lekarskimi do wykonywania danej pracy lub bez badań lekarskich, 
  •  niewłaściwe zachowanie  pracownika,
  •  nieznajomość zagrożenia lub jego lekceważenie 
  •  nieużywanie środków ochrony indywidualnej. 

 

Z analizy danych na przestrzeni lat wynika, że przyczyny wypadków w sektorze budowlanym są niezmienne, a statystyki mimo drobnej poprawy oscylują na podobnym poziomie.

W grupie najczęstszych okoliczności wypadków dominują upadek osoby z wysokości na niższy poziom, uderzenie poszkodowanego przez spadający z góry przedmiot, ześlizgnięcia się, upadki, załamania się czynnika materialnego oraz poślizgnięcie się, potknięcie się, upadek osoby na tym samym poziomie.  
Prace na wysokości należą więc do prac szczególnie niebezpiecznych, upadek z wysokości jest bardzo częstą przyczyną  wypadków, na ogół ciężkich lub śmiertelnych.  W Europie najczęstszą przyczyną wypadków śmiertelnych w sektorze budowlanym są upadki z wysokości. Stanowią one w dalszym ciągu około 40 % wszystkich wypadków śmiertelnych przy pracy. Do pracy na wysokości nie zalicza się pracy na powierzchni, niezależnie od wysokości na jakiej się znajduje, jeżeli powierzchnia ta:  

  •  osłonięta jest ze wszystkich stron co najmniej 1,5 m pełnymi ścianami lub ścianami z oknami oszklonymi, 
  •  wyposażona jest w inne stałe konstrukcje lub urządzenia chroniące pracownika przed upadkiem z wysokości.

Bardzo znamienny jest także fakt, że 2353 poszkodowanych, co stanowi aż 40 %, pracowało w zakładzie, w którym doszło do wypadku, na określonym stanowisku krócej niż rok.

Prace na wysokości należą więc do prac szczególnie niebezpiecznych, upadek z wysokości jest bardzo częstą przyczyną  wypadków, na ogół ciężkich lub śmiertelnych.  W Europie najczęstszą przyczyną wypadków śmiertelnych w sektorze budowlanym są upadki z wysokości. Stanowią one w dalszym ciągu powyżej 40 % wszystkich wypadków śmiertelnych przy pracy. Wg danych Głównego Urzędu Statystycznego, upadki z wysokości stanowią 37 % wszystkich wypadków przy pracy.

Wypadki przy pracy stanowią również duże obciążenia finansowe dla każdego przedsiębiorstwa, niezależnie od profilu działalności czy wielkości. W sektorze budowlanym koszty tych wypadków stanowią  przeciętnie 3% rocznego obrotu sektora. Inwestowanie w sprzęt BHP pozwala przedsiębiorstwom ograniczyć straty z tytułu wypadków przy pracy, co z kolei przyczynia  się do wzrostu zysku z inwestycji. Właściwe rozpoznanie zagrożeń tymi czynnikami i związanego z nimi ryzyka stanowi podstawę do podejmowania różnorodnych działań profilaktycznych. Pracodawcy, a także pracownicy, zatrudnieni w małych i średnich przedsiębiorstwach, którzy samodzielnie podejmują się oceny ryzyka zawodowego, powinni dokładnie przeanalizować miejsce pracy i określić, co mogłoby spowodować wypadek lub niekorzystnie wpływać na ich zdrowie oraz przebywających i pracujących wspólnie innych osób.

Według Okręgowego Inspektoratu Pracy w Łodzi, każdego dnia ma miejsce około 100-u wypadków podczas prowadzenia prac budowlanych uznawanych jako groźne i te mniej groźne.

Na pytanie zadawane kierownictwu budów, jak należy zabezpieczyć pracowników pracujących na wysokości najczęściej pada odpowiedź - „wyposażyć ich w szelki bezpieczeństwa”. W ostatniej dekadzie nastąpił ogromny postęp w tym zakresie. Jeszcze w latach 90-tych szelki bezpieczeństwa były na budowie towarem rzadko stosowanym, a obecnie nawet drobni przedsiębiorcy mają je na wyposażeniu. Ale czas pokazał, że szelki nie zlikwidowały problemu. W dalszym ciągu ponad połowa wypadków na budowie, to upadki z wysokości. Inspektorzy pracy co dzień widzą pracowników ubranych w szelki bezpieczeństwa, które nie są do niczego przymocowane. Widzą ludzi pracujących na wysokości bez jakichkolwiek zabezpieczeń a obok nich leżą nowe szelki, bez jakichkolwiek śladów użycia. Konsekwencje tego, że pracownicy ignorują stosowanie szelek bezpieczeństwa, albo używają je w sposób nieprawidłowy ponoszą osoby nadzorujące pracę na budowie. Co więcej, biorą na siebie także inne obowiązki jak sprawdzenie, czy długości lin są odpowiednio dobrane do zagrożeń, zapewnienie odpowiedniego punktu kotwienia o wystarczającej wytrzymałości, aby pracownicy mieli do czego przypiąć sprzęt, sprawdzenie czy sprzęt jest we właściwym stanie technicznym, czy nie minął termin ważności, czy pracownik jest odpowiednio przeszkolony, itd. Przy czym należy również pamiętać, ze szelki bezpieczeństwa choć są podstawowym elementem ochrony indywidualnej pracownika wykonującego pracę na wysokości dopiero połączone za pomocą zespołu amortyzującego do punktu kotwiczącego stanowią funkcjonalną całość gwarantującą pełne bezpieczeństwo.

Warto także zastanowić się czy prosty rachunek ekonomiczny nie jest wystarczający do zmiany w podejściu do bezpieczeństwa. Przecież głównym zadaniem przedsiębiorstwa jest zarabianie pieniędzy. Jeżeli zatem skutkiem ubocznym realizacji tego celu jest zadowolenie pracowników i spokojny sen ludzi nadzorujących pracę którzy wiedzą, że jest zrobione wszystko, aby nie doszło do wypadku przy pracy, to chyba warto.

Pamiętajmy przy tym , że gdy na budowie dojdzie do wypadku i będzie to wypadek śmiertelny, to nadzór ponosi odpowiedzialność za niedopilnowanie tych wszystkich obowiązków. Mowa jest nie tylko o odpowiedzialności z tytułu wykroczenia, ale także odpowiedzialności karnej, a taki stan ma wpływ nie tylko bezpośrednio na życie osoby odpowiedzialnej, ale także jej najbliższych. 

W związku z powyższym w obowiązujących przepisach panuje zasada, że pierwszeństwo w zabezpieczeniu pracowników mają środki ochrony zbiorowej, bowiem wykluczają one wolę pracownika w stosowaniu zabezpieczeń. Zgodnie z §1 załacznika2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy środki ochrony indywidualnej powinny być stosowane jedynie w sytuacjach, kiedy nie można uniknąć zagrożeń lub nie można ich wystarczająco ograniczyć za pomocą środków ochrony zbiorowej lub odpowiedniej organizacji pracy – co nie zmienia faktu, że środki ochrony indywidualnej są również niezmiernie ważne.

Z obserwacji i analiz firmy Forbuild SA działającej na polskim rynku już kilkanaście lat, wynika, że podstawową przyczyną wypadków śmiertelnych w budownictwie, co zresztą potwierdzają statystyki krajowe jest upadek z wysokości. Ponieważ można w znaczący sposób zminimalizować prawdopodobieństwo wypadku firma Forbuild wprowadziła i rozwija dwa systemy zabezpieczeń na krawędzi – Secumax i Secumax Individual.

 

PRACA NA WYSOKOŚCIACH

Przebywanie na wysokości podczas wykonywania obowiązków służbowych jest nieodzownie związane z przeprowadzaniem wielu różnorakich prac takich jak: 

  • budowa lub rozbiórka budowli różnorakiego przeznaczenia, budynków mieszkalnych, 
  • budynków użyteczności publicznej, hal produkcyjnych i innych,
  • wykonywanie prac elewacyjnych, tynkarskich, oświetleniowych, konserwatorskich,
  • montowanie izolacji termicznych budynków i  budowli,
  • nanoszenie powłok malarskich na dachach, elewacjach, stropach,
  • budowa mostów, wiaduktów, estakad, 
  • prowadzenie prac specjalistycznych na kominach, masztach, słupach. 

 

Największa liczba upadków z wysokości (jak informują statystyki publikowane przez GUS) związanych jest z niewłaściwym stanem czynnika materialnego, w tym urządzeń zabezpieczających. Głównym powodem jest niewłaściwa stateczność i wytrzymałość konstrukcji, na której przebywają pracownicy. Innymi czynnikami sprawczymi są ukryte wady oraz niewłaściwe użytkowanie (zainstalowanie, zamocowanie, uchwycenie, trzymanie, zabezpieczenie) wymaganego do przeprowadzenia czynności służbowych sprzętu. Plac budowy w jego formie i postaci należy uznać za jedno z bardziej niebezpiecznych miejsc pracy ze wskazaniem na szczególnie wysoki poziom ryzyka. Przyczyną znacznej części wypadków może być również przebywanie na wysokości w miejscach przeznaczonych do innych celów, niewłaściwa koordynacja różnych prac, zagrożenie czynnikami zewnętrznymi i inne. 

Z tego powodu w 2003 roku minister infrastruktury wydał rozporządzenie, które określa, że osoby podczas wykonywania robót budowlanych znajdujące się na wysokości co najmniej 1 m od poziomu podłogi lub ziemi, powinny być zabezpieczone przed upadkiem z wysokości (Dz.U. 2003, nr 47, poz. 401, § 133.1).

W związku z powyższym wg. przepisów dla potrzeb zapobiegania wypadkom stosuje się dwie grupy środków ochrony:  

  • środki ochrony zbiorowej,
  • środki ochrony indywidualnej.

Środki ochrony zbiorowej

Środki ochrony zbiorowej chronią pracownika bądź grupę pracowników przed niebez-piecznymi i szkodliwymi czynnikami występującymi pojedynczo lub łącznie w środowisku pracy, będące rozwiązaniami technicznymi stosowanymi na otwartym terenie, w pomieszczeniach pracy jak również przy maszynach i innych urządzeniach. Rozwiązania techniczne umożliwiające ochronę, to bariery, osłony lub takie urządzenia, które spełniają jedną lub więcej z niżej wymienionych funkcji:

  •  zapobiegają dostępowi do stref niebezpiecznych,
  •  powstrzymują ruch elementów niebezpiecznych, zanim pracownik znajdzie się w strefie niebezpiecznej,
  •  nie pozwalają na ruch elementów niebezpiecznych, jeśli pracownik znajduje się w strefie niebezpiecznej,
  •  zapobiegają naruszeniu normalnych warunków pracy maszyn i innych urządzeń technicznych,
  •  nie pozwalają na uaktywnienie innych czynników niebezpiecznych lub szkodliwych.

 

Środki ochrony indywidualnej

Środki ochrony indywidualnej to wszelkie środki noszone lub trzymane przez pracownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń związanych z występowaniem niebezpiecznych lub szkodliwych czynników w środowisku pracy, w tym również wszelkie akcesoria i dodatki przeznaczone do tego celu. Powinny być stosowane, gdy nie da się uniknąć sytuacji, w których wykonywanie wielu czynności możliwe jest jedynie przy ich użyciu (np. podczas demontażu ochron zbiorowych). 

Środki ochrony indywidualnej, aby zapewnić wystarczającą i skuteczną ochronę powinny:

  •  być odpowiednio dobrane do istniejącego zagrożenia oraz uwzględniać warunki na danym stanowisku;
  •  uwzględniać wymagania ergonomii oraz w możliwie minimalnym stopniu powodować niedogodności związane z ich noszeniem (masa, gabaryty, regulacja, rozmiary),
  •  być dopasowane do siebie – podczas łączenia kilku środków ze sobą,
  •  być stosowane zgodnie z przeznaczeniem i wymogami opisanymi w instrukcji.

 

Właściwy dobór środków uzależniony jest od wielu czynników i musi obejmować jedną z dwóch lub obie na raz funkcje: 

  •  zapobieganie upadkom z wysokości poprzez zastosowanie indywidualnego sprzętu ochronnego ustalającego pozycję podczas pracy zgodnie z normą PN-EN 358 oraz  PN-EN 813, 
  •  powstrzymywanie spadania zgodnie z normą PN-EN 363

Warunki stosowania ochron powinny być określone w instrukcji bezpiecznego wykony-wania robót oraz być zgodne z oceną ryzyka. Instrukcje powinny być dostępne dla użytkownika, a pracownik powinien być przeszkolony w zakresie ich użytkowania.

Należy również przeprowadzać okresowe kontrole – sprzęt powinien być kontrolowany przez użytkownika przed każdym użyciem oraz okresowo przez osobę upoważnioną (zgodnie 

  • z wymogami instrukcji), a odpowiedni wpis dokonany w karcie użytkowania sprzętu.
  • Nie należy przekraczać okresu trwałości – każdy środek posiada okres trwałości (datę ważności) po przekroczeniu którego należy sprzęt wyeliminować. Oczywiście okres ten może ulec skróceniu, jeżeli sprzęt powstrzymał upadek lub nastąpiło jego uszkodzenie,
  • Należy także przechowywać i konserwować środki zgodnie z instrukcją producenta.

Do środków ochrony indywidualnej zalicza się:

  •  szelki bezpieczeństwa, uprzęże, pasy biodrowe,
  •  linki,
  •  urządzenia samohamujące,
  •  amortyzatory spadania,
  •  pasy bezwładnościowe,
  •  inne środki (np. uprzęże samozaciskowe, linki pomocnicze).

Ustawodawca określił, że pierwszeństwo w stosowaniu, niezależnie od aktualnego, czy zamierzonego stanu stanowisk pracy, powinny mieć środki ochrony zbiorowej (techniczne środki ochronne) w stosunku do środków ochrony indywidualnej. Co należy rozumieć, że zabezpieczenia indywidualne powinno się sto-sować, gdy zabezpieczenia grupowe nie mogą być technicznie stosowane. Rozwiązania indy-widualne można stosować w wyjątkowych sytu-acjach, które wymagają właściwych kroków dla zapewnienia należytej ochrony pracowników.

 

Organizacja stanowiska pracy

Przy organizowaniu pracy na wysokości kierownik budowy ma obowiązek zapewnić odpowiednie środki ochrony, które zagwarantują bezpieczne warunki pracy. Właściwie przyjęte kryteria zapewniają bezpieczne przemieszczanie i wykonywanie wszelkich czynności zawodowych i innych przez wszystkich pracowników. Zastosowane środki muszą być skuteczne, aby powstałe rozwiązania zapobiegały upadkowi i obrażeniom osób zatrudnionych na wysokości. Należy przewidzieć takie rozmieszczenie ciągów komunikacyjnych do miejsc pracy na wysokości w szczególności pomiędzy stropami, platformami, kładkami lub pomostami w obu kierunkach, aby nie powstało dodatkowe ryzyko upadku. Z kolei stosując wejście z wykorzystaniem lin i sprzętu do ustalenia pozycji pracownika, należy mu zapewnić siedzisko z odpowiednim wyposażeniem. Ruch i praca na poszczególnych kondygnacjach budynku również wymaga zastosowania tymczasowych systemów zabezpieczeń na krawędzi. Jest to środek ochronny bardzo często stosowany. Bariera składa się z deski krawężnikowej o wysokości 150 mm i górnej poręczy ochronnej. Górne poręcze umieszcza się na wysokości 1,10 m, natomiast w rusztowaniach systemowych na wysokości 1,00 m. Wolną przestrzeń pomiędzy deską krawężnikową a poręczą górną wypełnia się dolną poręczą zabezpieczającą przed upadkiem z wysokości. Zarówno deska krawężnikowa jak i poręcze muszą być zamocowane do słupków osadzonych w stosownych zależących od okoliczności uchwytów. Uchwyty montowane są bezpośrednio do konstrukcyjnych elementów nośnych budynku i budowli. W ten sposób zabezpiecza się również otwory w stropach i ścianach, balkony, szyby dźwigowe na których prowadzone są roboty, lub na których możliwy jest dostęp ludzi. 

Mimo podejmowanych czynności często na budowie pojawiają się nieprawidłowości, które występują przy robotach na wysokości, tj: 

  • prowadzenie robót budowlanych bez projektu bezpiecznej organizacji robót, 
  • brak poinformowania pracowników o ryzyku zawodowym związanym z wykonywaną pracą, 
  • brak udokumentowanych odbiorów rusztowań przed oddaniem ich do eksploatacji,
  • brak specjalistycznego szkolenia, 
  • brak skutecznego nadzoru nad prowadzonymi pracami na wysokości, 
  • zabezpieczenia montowane są dopiero po zakończeniu wykonywania niebezpiecznych prac.

 

Najlepszym sposobem bezpiecznego prowadzenia procesu budowlanego jest zarządzanie bezpieczeństwem pracy, czyli uwzględnianie takich aspektów związanych z pracą jak:  

  • ustalanie zagrożeń i możliwości ich zlikwidowania, 
  • zastosowania odpowiednich środków w celu ochrony, 
  • kontrolowanie istniejącego stanu bhp oraz instruowanie pracowników w tym zakresie.

Podstawowym narzędziem do właściwej organizacji pracy oraz doboru wszelkiego rodzaju środków profilaktycznych jest ocena ryzyka zawodowego. Zastosowane oceny środki, w tym techniczne środki zabezpieczające przed upadkiem z wysokości, powinny zapewniać bezpieczne warunki pracy. Udokumentowana ocena ryzyka powinna być systematycznie analizowana i aktualizowana (np. gdy na rynku pojawiają się środki ochrony, w których zastosowano nowe rozwiązania techniczne lub pojawiają się dodatkowe zagrożenia).

 

PRACA NA DACHACH

Do miejsc szczególnie niebezpiecznych zalicza się pracę na dachach. Wykonywanie robót dekarskich i innych w pobliżu krawędzi dachu płaskiego o nachyleniu do 20% wymaga posiadania odpowiedniego zabezpieczenia zapobiegającego upadkowi z wysokości. Do zabezpieczeń należą środki ochrony zbiorowej w szczególności bariery, siatki ochronne i siatki bezpieczeństwa oraz środki ochrony indywidualnej. 

Wykonywanie robót na dachu o nachyleniu powyżej 20% wymaga stosowania rusztowań ochronnych oraz środków ochrony indywidualnej. 

Każdy upadek z dachu w najlepszym przypadku skutkuje poważnymi obrażeniami ciała. Ryzyko jest zawsze znaczące, niezależnie od tego czy wykonywane w tym czasie prace trwały długo, czy krótko. Wiele ofiar śmiertelnych wypadków miało przebywać na dachu zaledwie przez kilka minut w celu „szybkiego sprawdzenia” jakiegoś elementu lub przeprowadzenia drobnej naprawy.

W związku z tym, wydawać by się mogło, że rzeczą oczywistą jest konieczność zabezpieczenia stanowiska pracy przed upadkiem z wysokości. Bardzo ważne jest, by już na etapie projektowania budynku uwzględnić zainstalowanie na dachu stałych punktów konstrukcyjnych, służących do mocowania urządzeń kotwiczących oraz sprzętu ochrony indywidualnej. Takie certyfikowane punkty kotwiczące to ogromna inwestycja w przyszłość, ponieważ będą one wykorzystywane później w celu utrzymania i konserwacji dachów budynków. Dla dachów dużych hal i marketów idealnym rozwiązaniem jest montaż trwale zainstalowanego systemu zabezpieczeń przy krawędziach lub na szczycie dachu. Firma Betomax oferuje swoim klientom właśnie tego typu rozwiązania. Do tychże potrzeb zostały opracowane elementy systemu Secumax Individual jako strukturalne punkty kotwiczące (zgodnie z PN-EN 795), które umożliwiają stosowanie zabezpieczeń indywidualnych oraz grupowych podczas prowadzenia prac na dachach o kącie nachylenia do 10°. 

Do tych prac możemy zaliczyć: 

  • prowadzenie różnorakich robót budowlanych na dachach, 
  • wykonywanie prac remontowo-budowlanych, 
  • montowanie instalacji technicznych np. wymienników ciepła, instalacji klimatyzacyjnej, urządzeń teletechnicznych, 
  • prowadzenie czynności eksploatacyjnych, 
  • oczyszczanie dachów z zalegającego śniegu. 

 

Zastosowanie elementów systemu Secumax Individual umożliwia w zależności od potrzeb wykonanie zabezpieczenia indywidualnego w oparciu o wymagania normy PN-EN 795. Daje to możliwość zastosowania szelek i pasów bezpieczeństwa, linek ustalających i bezpieczeństwa, amortyzatorów bezpieczeństwa, zatrzaśników i innych podzespołów. 

Secumax Individual pozwala również na realizację tymczasowej bariery ochronnej spełniającej wymagania normy PN-EN 13374. W strukturalne punkty kotwiczące montowane są standardowe uchwyty systemowe (uchwyty boczne), a następnie w uchwyty systemowe wkładane są słupki barierek wraz z deskami balustradowymi. W ten sposób można w szybki i łatwy sposób uzyskać tymczasowe zbiorowe zabezpieczenie przed upadkiem z wysokości.



CHARAKTERYSTYKA SYSTEMU SECUMAX INDIVIDUAL I ZAKRES STOSOWANIA

System SECUMAX INDIVIDUAL, jest stosowany przy zabezpieczeniu krawędzi obiektów budowlanych umożliwiając zastosowanie indywidualnego i zbiorowego sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości. Wykorzystanie indywidualnych rozwiązań chroniących przed upadkiem z wysokości określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. nr 169, poz.1650) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz.U.nr 47, poz.401).  

System punktów kotwiczących SECUMAX INDIVIDUAL spełnia wymagania polskiej i europejskiej normy PN-EN 795:1999 „Urządzenia kotwiczące. Badania i wymagania” oraz PN-EN 13374:2004 „Tymczasowe systemy  zabezpieczeń na krawędzi budynków”. Pozwala on na używanie sprzętu ochrony indywidualnej (szelki, linki, karabińczyki) oraz stosowanie barier systemu SECUMAX umożliwiając przytrzymywanie się podczas poruszania wzdłuż barierki, zatrzymując osoby poruszające się prostopadle do barierki lub upadające na nią.

 

Wymogi ogólne

Zastosowanie systemu punktów  kotwiczących firmy Forbuild SA o nazwie SECUMAX INDIVIDUAL wymaga prac przygotowawczych związanych z doborem odpowiedniego dla warunków budowy miejsca mocowania. Prawidłowa analiza tego problemu pozwala przyjąć najbardziej ekonomi-czną i funkcjonalną metodę mocowania. W trakcie tej analizy  należy sprawdzić stabilność konstrukcji, do której mocowane będą uchwyty oraz czy w trakcie postępu prac przyjęte rozwiązania nie będą kolidowały w kolejnych realizacjach konstrukcji. Elementy systemu zawsze są mocowane do konstrukcji, która osiągnęła projektowaną nośność. Po ustaleniu sposobu montażu winno się sprawdzić czy posiadane elementy są technicznie sprawne. W przypadku montażu kotew stalowych przed rozpoczęciem prac sprawdzamy, czy beton w którym osadzamy kotwy posiada wystarczającą nośność, nie wykazuje spękań i zarysowań. Przy wierceniu otworów pod  kotwy trzeba zachować odstęp od krawędzi  zalecany przez jej producenta. W przypadku  zamiaru stosowania punktów kotwiczących  jako chwytów systemu SECUMAX montujemy je z maksymalnym rozstawem  wynoszącym mm 2000. Należy pamiętać, że w narożach konstrukcji montujemy podzespoły podwójnie.

 

  • Użytkowanie systemu punktów kotwiczących  firmy Forbuild o nazwie SECUMAX INDIVIDUAL, który jest stosowany przy zabezpieczeniu górnych (attyki) krawędzi obiektów budowlanych winno odbywać się zgodnie z przepisami BHP oraz z zaleceniami producenta pamiętając, że: 
  •  Przed instalacją i eksploatacją urządzenia należy przeczytać i zrozumieć instrukcję.
  •  W trakcie wykonywania prac montażowych wszyscy pracownicy winni być zabezpieczeni przed upadkiem z wysokości. 
  •  Po zamontowaniu należy sprawdzić popra-wność montażu. 
  •  Wszelkie prace powinny być przeprowadzane przez przeszkolony personel. 
  •  Należy zachowywać ostrożność podczas instalacji, eksploatacji i demontażu. 
  •  Należy używać tylko oryginalnych komponentów i części zamiennych. 
  •  Wszystkie elementy winny być przed montażem sprawdzane pod kątem usterek i uszkodzeń. 
  •  Nie wolno stosować elementów systemu uszko-dzonych i zniszczonych. 
  •  Wykorzystanie zamontowanych elementów systemu SECUMAX INDIVIDUAL powinno być zgodne z zaleceniami grupowych (SECUMAX) czy indywidualnych (zaczepniki, linki) środków ochrony przed upadkiem z wysokości . 

 

Firma Forbuild może przeprowadzić szkolenie w zakresie montażu i użytkowania systemu SECUMAX INDIVIDUAL. Szkolenie takie może odbywać się w miejscu eksploatacji.

Opis systemu SECUMAX INDIVIDUAL

System obejmuje trzy punkty kotwiczące. Podzespoły systemu SECUMAX INDIVIDUAL  zostały przebadane w Zakładzie Ochron  Osobistych CIOP. W sprawozdaniu z badań nr 59/PZ/2009/NO stwierdzono, że wszystkie  elementy przeniosły wymagane obciążenia. Części składowe systemu są wykonywane z atestowanej stali niestopowej (PN-EN 10020), a gniazdo przedłużki do uchwytu bocznego 290 z tworzywa sztucznego. Części metalowe konstrukcji zabezpieczone są antykorozyjnie poprzez trwałą powłokę cynkową nanoszoną zanurzeniowo (PN-EN ISO 1461) co gwarantuje ich długotrwałe użytkowanie w warunkach naturalnych. Wykorzystywane w systemie tworzywo sztuczne to polietylen i jego pochodne, które pozostają neutralne w kontakcie ze stalą,  betonem i drewnem. Są również odporne na  działanie czynników atmosferycznych oraz  większości środków chemicznych stosowanych w budownictwie. Wszystkie elementy systemu zostały oznakowane zgodnie z wymaganiami norm PN-EN 795 i PN-EN 13374.

W 2009 r. Centralny Instytut Ochrony Pracy przeprowadził badania systemu SECUMAX INDIVIDUAL dla urządzeń kotwiczących klasy A1 wg normy PN-EN 795:1999, które zostały zakończone wynikiem pozytywnym.

 

Literatura:

1. Główny Urząd Statystyczny. Departament Pracy. „Monitoring rynku pracy”. Druk ZWS — Zam. 260/2011 — 155

2. Państwowy Instytut Pracy.

3. Główny Inspektorat Pracy, Departament Prewencji i Promocji.

4. „Budownictwo – Dobór środków technicznych zabezpieczających przed upadkiem z wysokości”. Opracowanie redakcyjne Izabela Skrzecz.

5. Dagmara Kupka, „Środki ochrony zbiorowej przed upadkiem z wysokości”, OIP Łódź