Informacja Ogólne

Często się zdarza, że już na etapie wznoszenia budowli zachodzi konieczność zamocowania różnego rodzaju sprzętu do powierzchni obiektu. Sprzętem tym mogą być rusztowania wiszące, deskowania jednostronne, ślizgowe i wiele innych urządzeń, które wymagają zakotwienia w powierzchni budowli. 

Zakotwienia w elemencie budowlanym realizujemy przy użyciu elementu kotwiącego M24 lub innego rodzaju kotew połączonych za pośrednictwem stożków FCMB i FCB. Stożek wraz z elementem kotwiącym umożliwia jednostronne przytwierdzenie sprzętu do budowli. Na rysunkach przedstawiono sposoby zakotwienia. Głównym łącznikiem kotwy z przytwierdzanym elementem jest stożek, wytrzymałość stożka jest równa wytrzymałości zakotwienia.

Montaż zakotwienia rozpoczynamy od zamocowania do płyty szalunkowej uchwytu montażowego. Umiejscowienie na płycie szalunkowej uchwytu jest punktem, w którym zamierzamy utwierdzić np. pomost roboczy. Do tak przymocowanego uchwytu przykręcamy stożek lub element kotwiący M24. Stożek przykręcamy ręcznie do wyczuwalnego oporu. Ostatnim krokiem w przygotowaniu zakotwienia jest wkręcenie w stożek elementu kotwiącego. Po zakończeniu betonowania i demontażu szalunków wykręcamy uchwyt montażowy, a następnie gdy beton osiągnie 70% wytrzymałości C20/25 można przystąpić do przytwierdzenia sprzętu wiszącego. Do zamocowania tego typu urządzeń stosujemy śruby M24 z łbem sześciokątnym (wg PN-EN  ISO 4014:2004), o klasie 8.8 (wg PN-EN ISO 8981). Długość śruby należy dobrać uwzględniając długość gwintu oraz grubość elementu przytwierdzanego. Wszystkie elementy kotwiące powinny być zamontowane w strefie zbrojenia betonu.

Po demontażu sprzętu wykręcamy stożek z powierzchni elementu w kierunku przeciwnym do ruchów wskazówek zegara. Do tego celu przeznaczone są specjalne klucze. Ostatnim etapem jest zaślepienie otworów po stożkach. Można to zrobić używając specjalnej zaprawy lub przy pomocy gotowego korka  betonowego zbrojonego mikrowłóknem, wklejanego w otwór przy użyciu dwuskładnikowego kleju AB-Plus. Szczególną uwagę przy zaklejaniu otworu należy zwrócić na to, aby łączone powierzchnie były wolne od kurzu i zatłuszczeń. Zaklejając otwór betonowym korkiem przy użyciu kleju AB-Plus należy zwrócić uwagę aby klej w pełni wypełnił przestrzeń pomiędzy korkiem a otworem. Praktycznym sposobem na to jest posmarowanie powierzchni łączących korka klejem, a następnie umiejscawiając go w otworze lekko przekręcając aby klej w pełni wypełnił szczelinę. Nie należy pozwolić aby klej wyciekał z otworu, a  ewentualny jego nadmiar należy zebrać szpachelką.

Dzięki solidnie dobranym i spasowanym ze sobą elementom kotwiącym, a także materiałom uzupełniającym, które jako system zapewniają mocne połączenie między budowlą a podwieszanym elementem zapewniają sobie Państwo duże bezpieczeństwo pracy. Należy jednak pamiętać, że względy konstrukcyjne, a także często handlowe powodują, że długość elementów zakotwionych w betonie nie zawsze zapewnia pełne przekazanie sił na beton i grozi uszkodzeniem strefy zamocowania. Elementy kotwione (tracone) należy dobierać uwzględniając kształt elementu konstrukcji, w którym wykonujemy kotwienie, jego wymiary, miejsce na montaż, a przede wszystkim wymagania statystyczne. W tym celu w wielu przypadkach przy większych obciążeniach siły z zakotwieniem należy przekazać na beton za pośrednictwem wkładek zbrojeniowych.


Przykładowe zastosowanie zakotwień jednostronnych

Przykład zastosowania stożka FCMB wraz z zakotwieniem.

Przykład zastosowania kotwy tulejowej FORBOLD-C.

Przykład zastosowania elementu kotwiącego M24.

Przykład zastosowania kotwy rozporowej B15.

Przykład zastosowania pętli kotwiącej wraz ze stożkiem plastikowo-metalowym FCB B15 przy montażu kozłów oporowych.

Przykład zastosowania uchwytu FORBOLD-F podczas wykonywania ściany zewnętrznej w oparciu o szalunek tracony.